Οι δάσκαλοι του Γένους


Αδαμάντιος Κοραής

Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1748. Οι γονείς του κατάγονταν από τη Χίο. Όταν ενηλικιώθηκε, ο πατέρας του τον έστειλε στην Ολλανδία για να ασχοληθεί με εμπορικές επιχειρήσεις. Ωστόσο, δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ του για το χρήμα και το κέρδος. Διψούσε για μάθηση. Έμαθε με ευκολία Ολλανδικά, Αγγλικά, Γερμανικά, Γαλλικά, Ισπανικά και Εβραϊκά.

Το 1771, γύρισε στη Σμύρνη. Μόνο τότε μπόρεσε να καταλάβει πόσο πικρή και αβάσταχτη ήταν η σκλαβιά των Ελλήνων. Του ήταν όμως αδύνατο να μείνει στην Ελλάδα, οπότε έφυγε για τη Γαλλία, προκειμένου να συνεχίσει τις σπουδές του.

Από τη Γαλλία, αρχίζει με πάθος να προσπαθεί να ξεσηκώσει τους σκλαβωμένους Έλληνες για να αποκτήσουν την ελευθερία τους. Γράφει συνεχώς βιβλία με τα οποία συμβουλεύει και καθοδηγεί τους Έλληνες.

Ωστόσο, η μεγαλύτερη βοήθεια που πρόσφερε στη σκλαβωμένη Ελλάδα ήταν η διαφώτιση που έκανε στους ξένους γύρω από το Ελληνικό ζήτημα. Οι πολίτες της Ευρώπης είδαν την πραγματική αλήθεια για τις βαρβαρότητες των Τούρκων. Συγκίνησε έτσι, πολλούς από αυτούς και έτσι άρχισε στην Ευρώπη ένα φιλελληνικό ρεύμα που βοήθησε τόσο πολύ την πατρίδα μας.

Πέθανε τον Απρίλιο του 1833, σε βαθιά γεράματα, έχοντας καταφέρει να δει την πατρίδα του ελεύθερη. 



Επιμέλεια: Μάικ Βελισσαρόπουλος, Νίκος Γεωργόπουλος

Ρήγας Φεραίος

Φλογερός βάρδος της ελευθερίας, πρόδρομος και πρωτομάρτυρας της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και ένας από τους πρωτεργάτες του νεοελληνικού διαφωτισμού και της πνευματικής αναγέννησης του Έθνους. Γεννήθηκε το 1757 στο Βελεστίνο της Θεσσαλίας, τις αρχαίες Φερές, γι' αυτό και ονομάστηκε Βελεστινλής ή Φεραίος, ενώ το πραγματικό του όνομα ήταν Αντώνιος Κυριαζής.

Στα πρώτα του χρόνια έκανε για λίγο τον δάσκαλο στα χωριά της περιοχής και στη συνέχεια πήγε στην Κωνσταντινούπολη και μετά στη Βλαχία, όπου έγινε γραμματέας του ηγεμόνα Μ. Μαυρογένη και τελευταία εγκαταστάθηκε στη Βιέννη.

Ο Ρήγας συνέλαβε την ιδέα να οργανώσει την απελευθέρωση της πατρίδας και τη σύσταση μιας παμβαλκανικής ομοσπονδίας που θα περιλάμβανε όλους του υπόδουλους στον Σουλτάνο λαούς της Βαλκανικής, ακόμη και Τούρκους, με κυρίαρχο το ελληνικό στοιχείο. Για να εξεγείρει τις ψυχές των σκλαβωμένων, έγραφε, τύπωνε και έστελνε μυστικά στην Ελλάδα προκηρύξεις, χάρτες, εικόνες, τα διαφωτιστικά επαναστατικά του έργα, ανάμεσα στα οποία τον Θούριο.

Η δραστηριότητα αυτή του Ρήγα και των συντρόφων του προδόθηκε στη φιλοτουρκική Αυστρία. Τον Νοέμβριο του 1797, συνελήφθη στην Τεργέστη, ενώ ετοιμαζόταν να ταξιδέψει στην Ελλάδα για να αρχίσει την επανάσταση στη Μάνη.

Τελικά, σκοτώθηκε στην φυλακή του Βελιγραδίου, στις 11 Ιουνίου του 1798.

Επιμέλεια: Αλέξανδρος Αλεξόπουλος


"Θούριος"

Ως πότε παλικάρια, θα ζούμε στα στενά,
μονάχοι σα λιοντάρια, στις ράχες στα βουνά;
Σπηλιές να κατοικούμε, να βλέπουμε κλαδιά,
να φεύγωμ' απ' τον κόσμον, για την πικρή σκλαβιά;

Να χάνωμεν αδέλφια, πατρίδα και γονείς,
τους φίλους, τα παιδιά μας, κι όλους τους συγγενείς;
Κάλλιο είναι μιάς ώρας ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνια, σκλαβιά και φυλακή.

Τι σ' ωφελεί αν ζήσεις, και είσαι στη σκλαβιά;
στοχάσου πως σε ψένουν, καθ' ώραν στην φωτιά.
Βεζύρης, δραγουμάνος, αφέντης κι αν σταθής
ο τύραννος αδίκως σε κάμνει να χαθής.


ζωή του αληθούς πολίτου πρέπει να τελειώνει 

ή διά την ελευθερίαν ή με την ελευθερίαν".

Ρήγας Φεραίος